Vakantie dag 11 – 17 januari

Etappe 10 – Van Okarito naar Road Kill Café Pukekura

Map_route10

Vanmorgen in Okarito eerst weer even langs de lagoon naar het strand gewandeld. De man in de lagoon is aan het vliegvissen. De poppetjes op de achtergrond zijn wij, behalve ik dan.

20070118_013

Op het strand hebben net een paar mensen een wedstrijdje stenenstapelen gedaan. De winnaar: 22 stenen.

20070118_016

Ik kom niet verder dan 13.

20070118_014

Op de camping in Okarito hebben we een prachtig plekje. Hier komen we terug van het badderen om op weg te gaan voor de volgende etappe.

20070118_017

Okarito is vooral beroemd omdat Keri Hulme er woont, een NZse schrijfster die in 1988 de Bookerprijs gewonnen heeft voor haar boek ‘The Bone People’. Als we het dorpje uitrijden zien we dit gedenkteken. Zal waarschijnlijk wel weer voor in den verre gesneuvelde NZse soldaten zijn.

20070118_018

Nee, het blijkt voor onze landgenoot Abel Tasman te zijn!

20070118_019

… en voor James Cook

20070118_020

…en voor James Mackay

20070118_021

…en voor de onbekende pionier.

20070118_022

Handig zo’n vierkante paal.

Nu snel op weg.

20070118_023

De kinderen spelen ondertussen doktertje.

20070118_024

We gaan vandaag de Hari Hari Coastal Walk doen. We zijn lekker gemaakt door het verslag hiervan in een van de boeken over NZ die we meehebben: ‘NZ in een rugzak’ van Dolf de Vries. Hij noemt het de meest afwisselende wandeling die hij ooit gemaakt heeft.

20070118_056

Het begint met een stuk door het bos.

20070118_029

Dan ga je over een heuvel en komt dan ineens vlak bij zee uit.

20070118_031

Daarna een prachtig stuk langs het strand, waar één van de zijstromen van de Wanganui River in zee uitkomt.

20070118_032

Een kaartje van al dit moois.

Hari_hari_map

We zijn zo langzamerhand al op veel stranden geweest en telkens ziet het er weer anders uit, zijn er andere stenen en heeft het zand een andere kleur.

20070118_033

Doris heeft een steentje in haar schoen.

20070118_035 

20070118_036

20070118_040

Een stuk boomvaren.

20070118_041

Het lukt onze kinderen maar niet om langs het strand te wandelen zonder dat de kleren nat  worden. Meestal eindigen ze in hun nakie.

20070118_043

Het hoogtepunt van de wandeling moet het uitzicht vanaf Mount Oneone zijn. Daarvoor moet je wel een trap op van meer dan 200 treden.

20070118_044

Hier is dan het uitzicht. De delta van de Wanganui rivier. ‘Koe minder’.

20070118_051

20070118_047

Op de terugweg lope
n we langs de rivier waar steigers en vissershutjes staan. Hier vangt men whitebait, de lokale lekkernij.

20070118_053

20070118_052

Hier zie je een soort fuik aan een
hefboom met op de achtergrong Mount Oneone

20070118_054

We zijn laat terug bij de camper en besluiten bij de eerste de beste camping te overnachten. Dit is bij het ‘Road Kill Café’ in Pukekura.

20070118_071

Helaas is de eigenaar en chefkok er net mee gestopt en kunnen we alleen nog maar 4 Possumpasteitjes krijgen. Niemand lust ze, behalve Heity die ze dan maar allemaal heeft opgegeten.

20070118_057

Er is nog wel een menukaart te zien met allerhande ‘Guess the Mess’ Possum- en andere wildgerechten. We zijn duidelijk in het Wilde Westen aangekomen.

20070118_058

Terwijl Ingrid dan nog maar een pan macaroni maakt, leert Heity de kids biljarten.

20070118_059

One thought on “Vakantie dag 11 – 17 januari

  1. donderdag 8 febr. is hier sneeuw gevallen.
    maar je kon er geen sneeuwpop van maken zo
    weinig.
    je verslagen meerdere keren bekeken.
    ga zo door zou ik zeggen, maar je maakt ons
    wel jalours.
    groeten van ons twee, plus molly

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s