Sinclair Head

Zondag was het weer Heity zijn beurt om het uitstapje te verzinnen. De zeehond van gisteren smaakte naar meer. Naar de zeehondenkolonie van Sinclair Head dan maar. Dit is het uiterste zuider puntje linksonder bij Wellington.

Map_sinclair_head

Dit is vlakbij Owhiro Bay en hier gaat de zeehondentour van Maarten Natsuko naar toe. De vorige keer dat ik hier was, konden we met de auto tot bijna bij de zeehonden komen. Deze keer was de weg langs het strand afgesloten en moesten we zo’n 6 km lopen.

20060731_005

Onderweg vinden Trix, Rémi en Skelte weer heel veel schelpen. Doris en Eefje willen ook meedoen en als snel hebben ze beide een steentje gevonden, die ze vol trots komen laten zien.

20060731_018

20060731_019

Midden in de rimboe staat nog een huisje van een of andere kluizenaar

20060731_022

Vlak voor Red Rocks ontdekte Trix de eerste zeehond.

20060731_006

Dit kleine zeehondje lag er een beetje verdwaald en eenzaam bij. Waarschijnlijk was het ziek en lag het dood te gaan.

20060731_014_1

Bij Red Rocks zagen Trix en Skelte er al een paar meer.

20060731_016

Weer een stukje verder lag er een dode zeehond een half uur te stinken in de wind.

20060731_024

Na 2 uur lopen zijn we eindelijk bij Sinclair Head aangekomen.

20060731_026

Hier liggen de zeehonden bij bosjes op de rotsen

20060731_032

Nog gauw even plaspause…

20060731_033

…en daarna in anderhalf uur teruglopen om nog voor het donker weer bij de auto te zijn. Dit lukt bijna. Opnieuw zijn we van een volle parkeerplaats vertrokken en is Lucida bij terugkomst alleen over.

20060731_034

Advertisements

Breaker Bay

Na de dierentuin zijn we nog even langs de kust van Wellington gereden en bij Breaker Bay naar buiten geweest. Hier is de ingang van de baai van Wellington.

20060716_188

20060716_194

20060716_197

Trix, Rémi en Skelte speelden otters die ontsnapt waren uit de dierentuin. Per ongeluk zagen ze ineens een zeehond in de golven. Hier het filmpje van de 3 opgewonden ottertjes (7.5MB).

Wellington Zoo

Zaterdag zijn we naar Wellington Zoo geweest. Het was Doris haar keuzedag. Gelukkig was ze het met haar tweelingzus eens en wilde ze ook naar de dierentuin.

20060716_186

Het was fris en winderig in Wellington en de meeste dieren zaten ver weggedoken in hun binnenverblijf. Wel hebben we een zeldzame Kiwi gezien!

20060716_150

Verder een dierentuin als alle andere. We zijn natuurlijk wel een beetje verwend met de dierentuin in Emmen.

20060716_163

20060716_178

De meeste indruk maakten de dode dwerggeitjes die aan de Afrikaanse wilde honden waren gevoerd. Zieluuug!

20060716_166

De 2e schoolweek

Even een berichtje over de afgelopen schoolweek. Helaas zonder de foto’s, maar die komen later  wel weer.
Na een eerste week met regelmatig tranen, is de tweede week veel beter verlopen.
Rémi voelt zich, net als vorige week, heel happy op school. Ze leest al eenvoudige boekjes in het Engels, heeft haar eerste huiswerk gekregen en heeft de meisjes kennis laten maken met het draaien aan één been op de rekstok. Dat laatste kenden ze nog niet op Paremata school, dus Rémi heeft vele demonstraties gegeven. Met als gevolg dat ze nu een beurse knieholte heeft, maar wel enorm de blitz heeft gemaakt!
Met Trix gaat het ook goed. Zij heeft veel touwtje gesprongen met de klas. Nu is dat niet Trix haar sterke kant, maar ze vond het toch leuk. Ook in de klas gaat het goed. Als de meester iets uitlegt en Trix begrijpt het niet goed, is er een hulpmoeder die haar het nog eens langzaam uitlegt. Dat werkt goed en Trix begrijpt steeds meer. Ook valt ze goed in de groep, van één meisje, Jessica, heeft ze al een briefje gekregen, dat ze Trix zo aardig vindt. Heel lief.
Verder hadden we al verteld dat de meester op Shrek lijkt. Nu zijn we er achter gekomen dat hij dat zelf ook vindt. In NZ mag je zelf kiezen welke letters of/en cijfers je op je nummerbordplaat wilt. De auto van de meester, die we op de parkeerplaats zagen staan, heeft het nummerbord ‘ogre’, wat  ‘oger’ betekent. En Shrek is een oger! Daarnaast hangt er in de klas een poster van Shrek, met het hoofd vervangen door het hoofd van Mr. Jermyn, de meester van Trix.
Ook met Skelte gaat het beter. Vrijdag heeft hij voor het eerst niet gehuild bij het afscheid, alhoewel het nog niet van harte gaat. "Maar", zegt hij zelf, "mama, als je wegbent, zijn de tranen ook weg" en "ik huil geen tranen, ‘t is alleen water".
Er zijn verschillende meisjes in de klas die Skelte bemoederen, direct naast hem gaan zitten of hem een beer in zijn handen drukken. Als ik hem op kom halen, krijg ik van hen direct verslag hoe het is gegaan: "He didn’t cry!" of "He taught us dutch words!" (Bleek dat Skelte de klas de woorden ‘tafel’ en ‘stoel’ geleerd had).
Verder zijn ze in de klas erg druk met het oefenen van de musical. Aankomende woensdag- en donderdagavond is de grote uitvoering voor ouders en andere belangstellenden. Wij gaan daar natuurlijk ook naar toe. Skelte kent al heel veel liedjes, hij zit bij het groepje van de Rainbow singers. Thuis, onder de douche, zingt ie uit volle borst: "Raindrops keep falling on my head! of I’m singing in the rain!" Hij kent de woorden van de eerste regel en gaat dan over op iets dat op van ver wel Engels klinkt, maar waarvan onduidelijk is wat het betekent. Maar hard zingen dat doet ie.
Bij de uitvoering zullen we foto’s maken!

Deze week was het ook heel lekker weer met geregeld zon. Van een moeder hebben we zomaar spontaan een oude buggy gekregen. Ze vroeg of we die konden gebruiken, omdat ze me had zien sjouwen met Doris in de rugdrager en Eefje op de arm. Nu breng ik ‘s morgens de kinderen met de auto naar school en haal ze met Eefje in de buggy en Doris in de rugdrager weer lopend op. Zo hebben wij ook wat meer beweging.
Wel, dat was het weer. Groeten!

Ingrid

De laatste schooldag in Wolvega

Vandaag ontvingen we van de familie Fluitman foto’s van het afscheid van de kleuterklas van Skelte wegens de laatste schooldag. Skelte kon hier natuurlijk niet bij zijn, maar staat gelukkig wel op de foto van het afscheidskado. Skelte mist zijn vrienden en vond het erg leuk om ze zo weer even te zien. Hierbij groeten terug!

Dia1

Dia2

Dia3

Rivendell

Zondag was het de beurt aan Eefje. Aan de ontbijttafel hebben we wat opties opgenoemd, aangevuld met suggesties van ons bruizend vat vol iedeeën, Trix. Eefje was snel besloten na Trix idee: de dierentuin. Na de LOTR tentoonstelling van gisteren hadden Heity en Mama echter niet zoveel zin in weer een hele middag slenteren. Gelukkig is Eefje nog wel om te praten. We zijn momenteel erg in de LOTR-stemming. Op de tentoonstelling hebben we een boek gekocht waarin alle locaties beschreven staan waar LOTR is opgenomen (zie ook bijv. hier). Een flink aantal is in de buurt van Wellington. Waaronder Rivendell in het Kaitoke Regional park in Upper Hutt. Dit is zo’n 25 km van Paremata. Heel geschikt voor een klein zondagmiddaguitstapje. Het park was prachtig, maar helaas was van Rivendell niet meer over dan een infobord. Hier de duidelijk teleurgestelde Trix.

20060716_122

Trix, Rémi en Skelte op zoek naar overblijfselen van de set van Rivendell.

20060716_124

Qua sfeer was inderdaad goed voor te stellen dat hier in het park het Elfenpaleis gestaan had.

20060716_127

Skelte is Aragorn, Trix Gandalf en Rémi Arwen

20060716_134

Gelukkig waren er langs de rivier genoeg andere dingen te doen.

20060716_136

20060716_143

Lord of the Rings

Zaterdag mocht Skelte kiezen: naar de Lord of the Rings (LOTR) tentoonstelling. Vooral omdat Heity bij het vorige bezoek aan het museum beloofd had dat Skelte voor zijn verjaardag een ring kreeg uit het LOTR winkeltje.

20060716_120

Helaas mag je op de tentoonstelling zelf geen foto’s maken. Alleen bij de ingang van het museum en bij de ingang van de tentoonstelling heb je de mogelijkheid wat requisieten op de kiek te zetten. Hier een gebruikt schaalmodel van de boten die in deel 3 voorkomen.

Img_0162

De hele film zit vol met trucage. Gedeeltelijk zijn schaalmodellen en maquettes gebruikt en voor de rest computers. Dit beeld staat bij de ingang van de tentoonstelling.

Img_0164

Op de tentoonstelling zelf zijn vooral veel gebruikte kleding en wapens te zien en verder een aantal maquettes met uitleg hoe ze in de film gebruikt zijn. Wat opvalt is de onvoorstelbare ‘echtheid’ van alle spullen. Je kunt aan alles afzien dat de film met veel liefde en toewijding is gemaakt.