Verhuisbericht 2

Inmiddels ben ik weer tijdelijk verhuisd. Deze NLer slaapt de komende dagen hier. Het uitzicht is wat minder: ik heb uitzicht op het kantoorgebouw van mijn werk, maar ik heb op de kamer breedband internet! Daar was deze nerd wel even aan toe. Gisteravond heb ik voor het eerst sinds een maand mijn familie weer gezien! We hebben heerlijk geskypet met webcam. Voor de not-haves onder de lezers hier dit geweldige programma.

De Japanse familie, van wie ik de auto gekocht heb, logeert voor een paar dagen bij Maarten en Natsuko. Zij zijn bezig te vertrekken uit NZ en hebben hun huurhuis al opgeleverd. Zaterdag 1 april (geen grap) kan ik de auto ophalen. Vandaag moet ik nog even naar de NZse ANWB om een verzekering en een wegenwachtabonnement te regelen. En dan ga ik het hele weekend cruisen met Lucida!

Advertisements

Weekend in Wellington no. 3

Zaterdag ben ik weer terugverhuisd naar mijn vertouwde adres. Omdat ik pas ‘s middags weer bij Maarten en Natsuko terecht kon, ben ik ‘noodgedwongen’ eerst maar wat gaan sightsee-en in Wellington. Deze keer heb ik de Houses of Parliament bezocht, waar de regering van NZ zetelt. Heb ik NL zelfs nog nooit gedaan! Afgezien van de Maorikultuur heeft NZ een jonge geschiedenis. De immigrantenstroom vanuit Europa is pas zo rond 1840 op gang gekomen. Hierdoor zijn er erg weinig oude historische gebouwen. De houses of parliament zijn bovendien in 1907 nog een keer afgebrand. Wel interessant om te zien dat net als het museum Te Papa ook deze gebouwen op rubberen schijven staan. Deze techniek is pas in de 90-er jaren ontwikkeld wat voor dit bestaande gebouw betekende dat het na het plaatsen van de rubberen schijven van de oude fundering is losgezaagd. Helaas mag je binnen niet fotograferen, dus alleen wat foto’s van de buitenkant.

200603126 025

En hier The Beehive (de bijenkorf), waar een aantal ministeries huist.

De meeste indruk op mij maakte de zwaar gehavende NZse vlag die ze in de puinhopen van het World Trade Center in New York hebben teruggevonden en die als eerbetoon aan omgekomen NZers in het gebouw hangt. Zondag ben ik met Maarten en Natsuko gaan wandelen. We zijn naar de Orotorongo rivier gelopen. Rond Wellington ligt een aantal natuurparken met een hoog bush-bush-gehalte. Bij de ingang van het park stond een informatiehuis waar we eerst koffie hebben gedronken. De beheerder bleek een belg te zijn die met een Nzse getrouwd was en in 1998 een huis had gekocht van een NLer, die uit Hengelo (Gld) kwam. Een zekere dokter Knipbergen of zoiets. Familie uit de Achterhoek? Kennen jullie deze dokter? Zo ja, wat is de wereld toch klein! Ook hier weer prachtige jungle met kruip-door-sluip-door-paadjes en een weelderige begroeiing, palmbomen en metershoge varens.

Wat in een jungle veel voorkomt is dat planten op andere planten groeien (hoe heette dat ook al weer op de biologieles van de middelbare school? Parasieten?) Deze dikke boom zijn eigenlijk 2 bomen in een innige omstrengeling.

Hier aan het eind de Orongorongo-rivier die bij regenval flink tekeer kan gaan, zo had de Belg ons verteld. Afgelopen week waren er in het gebied flinke overstromingen geweest.

De hond Lucky heeft de dag van zijn leven gehad. Hier haalt ie een stok uit de rivier.

Net als veel Nzer picknicken we op zondag in de vrije natuur. Helemaal rechts is nog net een hut te zien. De meeste wandeltochten door de bush vergen meer dan een dag en kun je in hutten overnachten.

Terug zijn we over een bergrug gelopen met nu en dan prachtige doorkijkjes. Hier de rivier op weg naar de baai van Wellington.

Als wij uitgebreid van het uitzicht staan te genieten..

.. neemt Lucky de tijd te baat.

Ze begint flink uitgeput te raken. Onderweg staan veel rattenvallen. In dit gebied is de kiwi nl. opnieuw uitgezet. Deze loopvogel wordt met uitsterven bedreigd en ratten vreten de eieren op. Zelfs honden mogen eigenlijk niet los rondlopen om maar geen kiwi’s te kunnen opvreten.

Bacon & Eggs & Seaviews

Vanacht heb ik op een ander Bed & Breakfast adres geslapen. Ik kwam ‘s avond in het donker aan en het regende, zodat ik niet echt op het uitzicht gelet had. Zoals de website al aangaf is het uitzicht vanuit het huis prachtig. De volgende ochtend werd ik dan ook verrast met Bacon & Eggs & Seaviews!

20060324_003 

Op de achtergrond zie je het eiland van Island Bay in de storm liggen. Hier het uitzicht vanonder de veranda

20060324_009 

Het huis lag aan het eind van de weg boven op de heuvel aan de kust

20060324_011

20060324_014 

Het was vanacht stormachtig weer dus ik heb weer heerlijk geslapen (zie ook mijn reactie van gisteren). Ik ben wel een paar keer wakker geworden van het kraken van het houten huis door de storm. Maar dat heeft ook zijn charme. Het lijkt een beetje op het geluid van een houten boot als je aan het zeilen bent.

Verhuisbericht

Vanavond (donderdag) verhuis ik voor 2 nachten naar een guesthouse in de buurt. Dit was vooraf bij mij bekend. Er hadden gasten ver vooraf al geboekt bij Maarten en Natsuko.
Gelukkig mag ik wat spulletjes laten staan, anders was het wel weer proppen geworden om de koffer dicht te krijgen.
Qua uitzicht ga ik er zelfs nog op vooruit. Kijk maar eens hier. Het weer is trouwens momenteel wel een stuk minder dan op de foto: grijs en druilerig.
Later meer…

Nederlanders

Hoewel een aanzienlijk gedeelte van de bevolking in Nieuw Zeeland van NLse afkomst is, was ik er in 2 weken tijd niet 1 tegengekomen.
Zondag heb ik een kort bezoekje gemaakt aan de botanische tuin van Wellington en toen ik op het kabeltreintje stond te wachten hoorde ik voor het eerst Nederlanders. Een bejaard echtpaar was met een gezelschap op reis en zou de volgende dag naar het Zuider Eiland reizen.

Gisteren belde ik met de NZse balastingdienst waar mijn sofinummer bleef. Na doorgewezen te zijn door een computerstem kwam ik bij een echte vrouw terecht. Ik had nog bijna niets gezegd of ze vroeg: “U komt uit NL he?”. Zat er op het callcenter een vrouw uit Brabant die 1.5 jaar geleden ge-emigreerd was. Ze wilde vervolgens alles van me weten en zo hebben we wel 10 min in het NLs gekletst. Aan mijn sofinummer kon ze me helaas ook niet helpen. Dat laat nog even op zich wachten.

Zomaar een Zondag

Wellington staat bekend om haar winderigheid: ‘Windy Wellington’. Het Noorder Eiland en het Zuider Eiland vormen een soort trechter waar Wellington middenin ligt. Kijk maar eens naar de rode plekken om deze kaart. Daar waait het het hardst. (Wellington ligt op het puntje linksonderaan het Noorder Eiland)

Een goede plek voor windenergie dus. Wellington kent dan ook maar liefts 1 windmolen.

En dat wil de gemeente weten. De weg ernaartoe heet Windmill Road, deze tegeltjes zitten om de 10m in de stoep gemetseld,

er is een windmolencafe,

20060324_002

en er is een speciale voorlichtingsmuur over windenergie.

Deze NLer raakt er niet van onder de indruk. Er zijn welliswaar plannen om een heel windmolenpark aan te leggen, maar dat stuit op veel protest van de lokale bevolking. Ze willen die horizonvervuiling niet. NZ gebruikt liever stuwdammen met waterkrachtcentrales. De plek van de windmolen is op de hoogste berg in de buurt en dat levert in ieder geval weer een mooi uitzicht op over Wellington.

Op zondag ben ik door het echte zakencentrum van Wellington gelopen, het CBD oftewel Central Business District. Ook hier weer een ratjetoe van stijlen.

En ik kom zelfs een oude bekende tegen. Voor de meer ingewijden: kijk maar eens goed. Oplossingen graag hieronder als reactie invullen.

Ik heb me eerder wat minachtend over putdeksels uitgelaten. Hier mijn goedmakertje, een prachtige Maori-putdeksel.

En nu we toch bij de kunstzinnige voorwerpen zijn aangekomen. Wat vinden jullie van deze schoonheid?

en van de kleuren van dit huis van de dag?

Maarten en Natsuko’s Zeehondentoer

Zaterdagavond nodigden Maarten en Natsuko mij uit voor hun gratis zeehondentoer. Met de Toyota Carolla van Natsuko zijn we naar het eind van Owhiro Bay gereden. De weg gaat hierover in een onverhard grindpad langs de kust. Hier waar we vandaan komen

en hier waar we naar toe gaan

Lucky, de hond , stapt halverwege uit en rent voor ons uit:

Eigenlijk heb je hier een terreinauto voor nodig. Nu en dan moeten Natsuko en ik uitstappen omdat anders de bodem van de auto de stenen raakt. Met de nodige stuurmanskunst rijdt Maarten tot op een paar honderd meter van een zeehondenkolonie te komen. We gaan lopend verder. Onderweg prachtige rotsformaties en een mooie lucht.

Hier de rots van de website van het ghuesthouse.

Als we deze rots passeren kunnen we de zon onder zien gaan achter het Zuider Eiland. Werkelijk oogverblindend mooi. Ik krijg er kippenvel van!

Op zaterdagavond is dit een populaire route voor 4WDs. Ik snap nu waarom je deze zoveel ziet in NZ. Dat moet echt geweldig zijn hier om te doen.

Ik heb er nu al een beetje spijt van dat ik een gewone Lucida heb gekocht en geen 4WD . Maarten raadt me aan om gewoon een hele oude 4WD erbij te kopen. Auto’s, benzine en wegenbelasting zijn hier toch heel goedkoop. We hebben een stuk of vier zeehonden gezien. Hier ligt er een rechts op de voorgrond.

De zeehonden komen hier vanaf Antarctica overwinteren. Midden in de winter, in juli/augustus, kunnen hier wel 80 zeehonden liggen. Sommigen zijn zo uitgeput of oud dat ze hier sterven. Verderop ligt een dode zeehond in het gras. Hij ligt er vast al een aantal dagen wat het stinkt enorm.

Na afloop spoelt Maarten het zout van de auto.

Daarna gaan we nog naar het centrum van Wellington om te eten. Kebab deze keer bij een restaurant met de welluidende naam ‘Aba Kebabra’. Tot slot zijn we met de auto naar de top van Mount Victoria gereden, het hoogste punt in de stad. Levert natuurlijk een prachtig uitzicht over de stad op.